تبليغاتX
پرستار <[IMG]http://i17.tinypic.com/4lht8g8.gif[/IMG]>

آنفلولانزا


شرح بیماری

آنفلوانزا عبارت‌ است‌ از یک‌ عفونت‌ تنفسی‌ مسری‌ و شایع‌ که‌ در اثر یک‌ ویروس‌ ایجاد می‌شود. مدت‌ زمان‌ شروع‌ علایم‌ از زمان‌ وارد شدن‌ ویروس‌ به‌ بدن‌ 48-24 ساعت‌ است‌. سه‌ نوع‌ اصلی‌ ویروس‌ آنفلوانزا وجود دارد (
a,b,c
) ، اما این‌ ویروس‌ها توانایی‌ جهش‌ به‌ انواع‌ گوناگونی‌ را دارند. شیوع‌ ناگهانی‌ انواع‌ مختلف‌ آنفلوانزا تقریباً هر زمستان‌ رخ‌ می‌دهد و شدت‌ آنها متفاوت‌ است‌. آنفلوانزا هم‌ در مرد و هم‌ در زن‌ در تمام‌ سنین‌ به‌ غیر از دوران‌ شیرخوارگی‌ دیده‌ می‌شود.


علایم‌ شایع‌
لرز و تب‌ متوسط‌ تا بالا
دردهای‌ عضلانی‌، از جمله‌ کمردرد
سرفه‌ ، که‌ معمولاً یا با خلط‌ بسیار کم‌ همراه‌ است‌ یا اصولاً خلطی‌ همراه‌ آن‌ وجود ندارد.
گلودرد
خشونت‌ صدا
آبریزش‌ از بینی
سردرد
خستگی‌


علل‌
عفونت‌ با ویروس‌های‌ دسته‌ میکسوویروس‌ها . این‌ ویروس‌ها در اثر تماس‌ مستقیم‌ یا غیرمستقیم‌ (مثلاً استفاده‌ از لیوان‌ آلوده‌) گسترش‌ می‌یابند.


عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر
استرس‌
خستگی‌ شدید
تغذیه‌ نامناسب‌
وجود بیماری‌ اخیر که‌ موجب‌ کاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.
بیماری‌ مزمن‌، خصوصاً بیماری‌ مزمن‌ قلبی‌ یا ریوی‌
حاملگی‌ (سه‌ ماه‌ سوم‌)
افرادی‌ که‌ در یک‌ محیط‌ نیمه‌ بسته‌ زندگی‌ می‌کنند.
سرکوب‌ ایمنی‌ ناشی‌ از دارو یا بیماری‌
مکان‌های‌ شلوغ‌ به‌ هنگام‌ بروز همه‌گیری‌


پیشگیری‌
حتی‌المقدور از خطرات‌ ذکر شده‌ در بالا پرهیز کنید.
اگر بالای‌ 65 سال‌ سن‌ دارید یا مبتلا به‌ بیماری‌ مزمن‌ قلبی‌ یا ریوی‌ هستید، سالانه‌ واکسن‌ آنفلوانزا دریافت‌ کنید. این‌ واکسن‌ تنها در برابر 2 یا 3 زیر نوع‌ به‌ خصوص‌ از آنفلوانزای‌ نوع‌
A حفاظت‌ ایجاد می‌کند.
از تماس‌ غیرضروری‌ با افرادی‌ که‌ دچار عفونت‌های‌ دستگاه‌ تنفسی‌فوقانی‌ به‌ هنگام‌ فصل‌ آنفلوانزا (زمستان‌) هستند خودداری‌ کنید.
استفاده‌ از داروی‌ آمانتادیس‌ برای‌ افراد پرخطر (که‌ واکسن‌ تزریق‌ نکرده‌ باشند) یا افرادی‌ که‌ نیازمند اقدامات‌ کنترلی‌ اضافه‌تری‌ هستند.


عواقب‌ مورد انتظار
بهبود خود به‌ خودی‌ در عرض‌ 10-7 روز در صورتی‌ که‌ هیچ‌ عارضه‌ای‌ رخ‌ ندهد. اگر عارضه‌ای‌ رخ‌ دهد، درمان‌ با آنتی‌بیوتیک‌ معمولاً ضروری‌ است‌، و بهبود ممکن‌ است‌ 6-3 هفته‌ به‌ درازا انجامد.


عوارض‌ احتمالی‌
عفونت‌های‌ باکتریایی‌ از جمله‌ برونشیت‌ یا ذات‌الریه‌. این‌ عفونت‌ها ممکن‌ است‌ خصوصاً در افرادی‌ که‌ بیماری‌ مزمن‌ دارند یا افراد بالای‌ 65 سال‌ خطرناک‌ باشند.


درمان
اصول‌ کلی‌

بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌، مثل‌ آزمایش‌ خون‌ و کشت‌ خلط‌ ؛ عکس‌برداری‌ اشعه‌ ایکس‌ از قفسه‌ سینه‌ (تنها در صورت‌ بروز عوارض‌).
برای‌ تخفیف‌ گرفتگی‌ بینی‌، غالباً با آب‌ گرم‌ یا سرد، چای‌ غلیظ‌ یا آب‌ نمک‌ قرقره‌ کنید.
برای‌ افزایش‌ رطوبت‌ هوا از یک‌ دستگاه‌ بخور خنک‌ استفاده‌ نمایید. رطوبت‌ کمک‌ می‌کند تا ترشحات‌ ریه‌ رقیق‌ و بنابراین‌ راحت‌تر تخلیه‌ شوند. درون‌ دستگاه‌ بخور خنک‌ دارو نگذارید، زیرا کمکی‌ نمی‌کند. دستگاه‌ را روزانه‌ تمیز کنید.
برای‌ جلوگیری‌ از سرایت‌ بیماری‌ به‌ دیگران‌، دستان‌ خود را مرتباً بشویید، خصوصاً پس‌ از فین‌ کردن‌ یا پیش‌ از دست‌ زدن‌ به‌ غذا یا مواد غذایی‌
روی‌ عضلاتی‌ که‌ دچار درد هستند کمپرس‌ گرم‌ یا صفحه‌ گرم‌کننده‌ بگذارید.
داروها

برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌ می‌توان‌ از داروهایی‌ مثل‌ استامینوفن‌ ، شربت‌های‌ ضد سرفه‌، افشانه‌ها (اسپری‌های‌) بینی‌ یا ضد احتقان‌ها (رفع‌کننده‌ گرفتگی‌ بینی‌) استفاده‌ نمود.
آسپیرین‌ نخورید، زیرا در بعضی‌ از تحقیقات‌ مشخص‌ شده‌ است‌ که‌ بین‌ مصرف‌ آسپیرین‌ (خصوصاً در کودکان‌) به‌ هنگام‌ بروز یک‌ بیماری‌ ویروسی‌ و به‌ وجود آمدن‌ نشانگان‌ رای‌ ارتباط‌ وجود دارد. نشانگان‌ رای‌ یک‌ نوع‌ آنسفالیت‌ «التهاب‌ مغز) است‌.
می‌توان‌ از یک‌ دسته‌ داروهای‌ ضد ویروسی‌ در موارد شدید یا برای‌ کسانی‌ که‌ در معرض‌ بیشترین‌ خطر بروز عوارض‌ هستند استفاده‌ نمود.


فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
بهترین‌ درمان‌ برای‌ آنفلوانزا استراحت‌ است‌. اگر وضعیت‌ سلامت‌ عمومی‌ شما خوب‌ باشد، استراحت‌ کمک‌ می‌کند تا بدنتان‌ با ویروس‌ به‌ خوبی‌ مبارزه‌ کند.


رژیم‌ غذایی
معمولاً اشتها به‌ هنگام‌ آنفلوانزا کم‌ می‌شود. شاید در ابتدا فقط‌ اشتها به‌ مایعات‌ داشته‌ باشید، سپس‌ پس‌ از مدتی‌ به‌ وعده‌های‌ غذایی‌ کوچک‌ حاوی‌ مواد نشاسته‌ای‌ بدون‌ ادویه‌ (نان‌ سوخاری‌، برنج‌ ، پوره ‌، غلات‌ پخته‌ شده‌، سیب‌زمینی‌ پخته‌) اشتها پیدا کنید.
روزانه‌ حداقل‌ 8 لیوان‌ آب‌ بنوشید (خصوصاً اگر تبتان‌ بالا باشد). نوشیدن‌ مایعات‌ بیشتر مثل‌ آب‌ میوه‌، چای‌ و نوشیدنی‌های‌ غیر گازدار نیز به‌ رقیق‌ شدن‌ ترشحات‌ کمک‌ می‌کنند.


درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ آنفوآنزا را دارید.
اگر یکی‌ از موارد زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهند: ـ افزایش‌ تب‌ یا سرفه‌ ـ وجود خون‌ در خلط‌ ـ گوش‌ درد ـ تنگی‌ نفس‌ یا درد قفسه‌ سینه‌ ـ ترشحات‌ غلیظ‌ از بینی‌، سینوس‌ها یا گوش‌ها ـ درد سینوس‌ ـ درد یا سفتی‌ گردن‌
اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند

__________________
http://i2.tinypic.com/t66ptk.gif

 

+ نوشته شده توسط فهیمه شمسی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 و ساعت 21:43 |

آندومتریوز


شرح بیماری

آندومتریوز عبارت‌ است‌ از اختلالی‌ که‌ در آن‌ بافت‌ مشابه‌ پوشش‌ داخلی‌ رحم‌ (آندومتر) در نقاطی‌ غیرمعمول‌ در قسمت‌ پایینی‌ شکم‌ ظاهر شود. این‌ بافت‌ ممکن‌ است‌ روی‌ سطح‌ تخمدان‌؛ پشت‌ رحم‌ و در حفره‌ لگنی‌؛ روی‌ دیواره‌ روده؛ و ندرتاً در نقاطی‌ دورتر به‌ وجود آید. آندومتریوز به‌ چهار مرحله‌ محدود، خفیف‌، متوسط‌، و شدید تقسیم‌ می‌شود که‌ بیانگر محل‌ قرارگیری‌ و شدت‌ اختلال‌ هستند. این‌ اختلال‌ می‌تواند در هر سنی‌ از بلوغ‌ تا یائسگی‌ رخ‌ دهد اما در سنین‌ 30-20 سالگی‌ بیشتر دیده‌ می‌شود.


علایم‌ شایع‌

علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ به‌ طور ناگهانی‌ ظاهر شوند یا طی‌ چندین‌ سال‌ به‌ وجود آیند:

درد لگنی‌ فزاینده‌ به‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌، خصوصاً روزهای‌ آخر
گاهی‌ درد لگنی‌ ممکن‌ است‌ در هر زمانی‌ رخ‌ دهد.
درد به‌ هنگام‌ مقاربت‌ جنسی‌
لکه‌بینی‌ قبل‌ از عادت‌ ماهانه‌
گاهی‌ وجود خون‌ در ادرار یا مدفوع‌
کمردرد؛ درد همراه‌ با انقباضات‌ روده‌ای‌
نازایی‌


علل‌

ناشناخته‌ هستند، اما پزشکان‌ نظریه‌ زیر را بیشتر از بقیه‌ قبول‌ دارند؛ معمولاً در هنگام‌ تخمک‌گذاری‌، پوشش‌ داخلی‌ رحم‌ (آندومتر) ضخیم‌ شده‌ تا آماده‌ کاشته‌ شدن‌ تخم‌ لقاح‌ یافته‌ باشد. اگر این‌ اتفاق‌ نیافتد، بافت‌ پوشش‌ داخلی‌ رحم‌ کنده‌ شده‌ و در خونریزی‌ عادت‌ ماهانه‌ از بدن‌ خارج‌ می‌شود و در بعضی‌ از موارد، این‌ بافت‌ تخریب‌شده‌ تجمع‌ یافته‌ و از راه‌ لوله‌های‌ رحمی‌ به‌ درون‌ حفره‌ لگن‌ می‌روند. بافت‌ در اینجا آزادانه‌ غوطه‌ور می‌شود و خود را به‌ سایر بافت‌ها می‌چسباند و در هر ماه‌ رشد کرده‌ و به‌ سایر نقاط‌ هم‌ گسترش‌ می‌یابد. رشد بافت‌ آندومتر بر روی‌ احشای‌ لگنی‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ چسبیدن‌ احشاء به‌ یکدیگر شود و به‌ این‌ ترتیب‌ درد و سایرعلایم‌ ظاهر خواهند شد.


عوامل تشدید کننده بیماری


خانم‌هایی‌ که‌ حامله‌ نمی‌شوند یا حاملگی‌ را به‌ تعویق‌ می‌اندازند.
سابقه‌ خانوادگی‌ آندومتریوز
تنگ‌ یا بسته‌ شدن‌ گردن‌ رحم‌ (مسیر خروجی‌ بافت‌ تخریبی‌ و خون‌)


پیشگیری‌

اقدام‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ نمی‌توان‌ انجام‌ داد. تنها می‌توان‌ با تشخیص‌ زودهنگام‌ و درمان‌ مناسب‌ از گسترش‌ آندومتریوز جلوگیری‌ کرد.


عواقب‌ مورد انتظار


بدون‌ درمان‌، آندومتریوز تدریجاً شدید می‌شود. اما پس‌ از یائسگی‌، به‌ علت‌ کاهش‌ تولید استروژن‌، تدریجاً پسرفت‌ می‌کند.
علایم‌ را می‌توان‌ با دارو تخفیف‌ داد و گاهی‌ این‌ بیماری‌ با جراحی‌ قابل‌ معالجه‌ است‌.
در خانم‌هایی‌ که‌ شدت‌ بیماری‌ در آنها زیاد است‌، موفقیت‌ درمان‌ کمتر است‌.


عوارض‌ احتمالی‌


نازایی‌ به‌ علت‌ کاشته‌ شدن‌ بافت‌ در لوله‌های‌ رحمی‌ و تنگ‌ شدن‌ آنها
درد ناتوان‌کننده‌ اما این‌ درد هیچگاه‌ نشانه‌ای‌ از تهدید زندگی‌ نیست‌.
مشکلات‌ ادراری‌ و اجابت‌ مزاج‌
چسبندگی‌ احشای‌ لگنی‌
عود آندومتریوز پس‌ از جراحی‌
وجود بافت‌ کاشته‌ شده‌ روی‌ تخمدان‌ می‌تواند باعث‌ ایجاد کیست‌های‌ بزرگ‌ و توده‌های‌ لگنی‌ به‌ نام‌ آندومتریوما شود.


درمان‌


اصول‌ کلی‌

امکان‌ دارد تشخیص‌ این‌ اختلال‌ دشوار و نیازمند معاینات‌ مکرر یا اقدامات‌ جراحی‌ تشخیصی‌ مثل‌ لاپاروسکوپی باشد. در لاپاروسکوپی‌، با ایجاد منفذی‌ از روی‌ شکم‌، وسیله‌ای‌ باریک‌ که‌ نوک‌ آن‌ منبع‌ نور قرار دارد به‌ درون‌ حفره‌ شکم‌ فرستاده‌ شده‌ و احشای‌ شکمی‌ و لگنی‌ بررسی‌ می‌شوند. عکس‌برداری‌ از قست‌ پایینی‌ روده‌ها با اشعه ایکس (همراه‌ با تنقیه‌ باریم‌ برای‌ بهتر دیدن‌ روده‌ها) ممکن‌ است‌ در رسیدن‌ به‌ تشخیص‌ کمک‌ کننده‌ باشد.

درمان‌ برحسب‌ مرحله‌ بیماری‌، سن‌ بیمار، و تصمیم‌ به‌ بچه‌دار شدن‌ یا نشدن‌ متفاوت‌ است‌.
اگر بچه‌ می‌خواهید، هرچه‌ زودتر به‌ فکر حاملگی‌ باشید. حاملگی‌ ممکن‌ است‌ بیماری‌ را مقداری‌ تخفیف‌ هم‌ بدهد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ به‌ تعویق‌ انداختن‌ حاملگی‌ ممکن‌ است‌ به‌ نازایی‌ بیانجامد.
به جای‌ تامپون‌ از نوارهای‌ بهداشتی‌ استفاده‌ کنید. تامپون‌ ممکن‌ است‌ احتمال‌ جریان‌ پس‌گرد خون‌ و بافت‌ تخریبی‌ و ورود آن‌ به‌ حفره‌ شکم‌ و لگن‌ را بیشتر کند.
برای‌ تخفیف‌ درد از گرما استفاده‌ کنید. یک‌ صفحه‌ گرم‌کننده‌ یا شیشه‌ آب‌ داغ‌ را روی‌ شکم‌ یا کمر قرار دهید، یا حمام‌ آب‌ گرم‌ بگیرید تا عضلات‌ شل‌ شوند و ناراحتی‌ تخفیف‌ یابد.
امکان‌ دارد برای‌ حذف‌ بافت‌ کاشته‌ شده‌ از جراحی‌ با لیزر یا منعقد ساختن‌ بافت‌ با جریان‌ الکتریکی‌ استفاده‌ شود.
جراحی‌ برای‌ برداشتن‌ بافت‌های‌ کاشته‌ شده‌، یا درآوردن‌ رحم‌، لوله‌های‌ رحمی‌ و تخمدان‌ها در خانم‌هایی‌ که‌ دیگر نمی‌خواهند حامله‌ شوند.


داروها


می‌توان‌ از داروهای‌ ضد التهابی‌ غیراستروییدی‌ برای‌ رفع‌ درد خفیف‌ استفاده‌ کرد.
امکان‌ دارد داروهای‌ ضد درد قوی‌تری‌ تجویز شوند.
داروهای‌ رایجی‌ که‌ برای‌ درمان‌ آندومتریوز با مهار کار تخمدان‌ تجویز می‌شوند عبارتند از قرص‌های‌ جلوگیری‌ از حاملگی‌، داروهای‌ پروژسترونی‌، دانازول‌ و هورمون آزاد کننده‌ گنادوترویین‌ها.


فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری


ورزش‌، حتی‌ راه‌ رفتن‌، درد را تخفیف‌ داده‌ و سطح‌ استروژن را کاهش‌ می‌دهد که‌ این‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ کند شدن‌ رشد آندومتریوز شود.
پس‌ از جراحی‌ نیاز است‌ تا فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری مقداری‌ محدود شود.


رژیم‌ غذایی‌

از خوردن‌ کافئین‌ اجتناب‌ کنید زیرا به‌ نظر می‌رسد درد را در بعضی‌ از خانم‌ها بدتر کند.


درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ آندومتریوز را دارید.
اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
درد غیر قابل‌ تحمل‌
خونریزی‌ غیرمعمول‌ یا زیاد
اگر دچار علایم‌ جدید و غیرقابل توجیه شده اید‌. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.
اگر پس‌ از درمان‌، علایم‌ مجدداً ظاهر شوند.


منبع:
http://www.irteb.com/

__________________
http://i2.tinypic.com/t66ptk.gif

 

+ نوشته شده توسط فهیمه شمسی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 و ساعت 21:40 |

آرتریت مرتبط با پسوریازیس


شرح بیماری

آرتریت‌ مرتبط‌ با پسوریازیس‌ التهاب‌ مفاصل‌ مجاور ضایعات‌ پوستی‌ و ناخنی‌ پسوریازیس‌. هر یک‌ از مفاصل‌ بدن‌ ممکن‌ است‌ درگیر شوند، ولی‌ عمدتاً مفاصل‌ انگشتان‌ و مهره‌های‌ کمری‌ و گردنی‌ مبتلا می‌شوند. این‌ اختلال‌ معمولاً خفیف‌ بوده‌ و بیشتر بین‌ سنین‌ 35-30 سال‌ شروع‌ شده‌ و در سراسر زندگی‌ به‌ طور متناوب‌ ادامه‌ می‌یابد.


علایم‌ شایع‌


درد، تورم‌، محدودیت‌ حرکت‌، احساس‌ درد هنگام‌ لمس‌ و گرمی‌ مفاصل‌ مبتلا
پوسته‌ریزی‌ پوست‌
ناخن‌های‌ چاله‌دار، برجسته‌ و زرد رنگ‌
خستگی‌ و تب‌ (گاهی‌)


علل‌


استعداد ابتلا به‌ آرتریت‌ مرتبط‌ با پسوریازیس‌ ممکن‌ است‌ ارثی‌ باشد.
واکنش‌ ایمنی‌ نسبت‌ به‌ یک‌ عفونت استرپتوکوکی‌
ناشناخته‌ (علت‌ این‌ اختلال‌ معمولاً ناشناخته‌ است‌)
صدمات‌ جسمی‌ یا روحی‌ (به‌ ندرت‌)


عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر


عفونت‌های‌ استرپتوکوکی‌ (به‌ ندرت‌)
سابقه‌ خانوادگی‌ آرتریت روماتوئیدیا پسوریازیس‌


پیشگیری‌

اقدام‌ فوری‌ برای‌ درمان‌ آنتی بیوتیکی‌ عفونت‌های‌ استرپتوکوکی‌


عواقب‌ مورد انتظار

این‌ اختلال‌ در حال‌ حاضر غیر قابل‌ علاج‌ محسوب‌ می‌گردد. مشخصه‌ این‌ بیماری‌ دوره‌های‌ مکرر فروکش‌ و شعله‌ور شدن‌ به‌ طور حاد است‌. البته‌ علایم‌ بیماری‌ با درمان‌ قابل‌ تسکین‌ یا کنترل‌ بوده‌ و موارد معدودی‌ از بهبود خودبه‌خود بیماری‌ در مقالات‌ پزشکی‌ گزارش‌ شده‌ است‌. تحقیقات‌ علمی‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ این‌ بیماری‌ ادامه‌ داشته‌ و این‌ امید وجود دارد که‌ درمان‌هایی‌ مؤثرتر و در نهایت‌ علاج‌بخش‌ عرضه‌ گردد.


عوارض‌ احتمالی‌

پیشرفت‌ به‌ سوی‌ آرتریت‌ مزمن‌ و ناتوانی‌ شدید در حرکت‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهد (به‌ ندرت‌).


درمان‌


اصول‌ کلی‌

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون از نظر عامل‌ روماتویید و پادتن‌های‌ ضد هسته‌ (
ANA
) ، و رادیوگرافی مفاصل‌ باشد.
هدف‌ درمانی‌ عبارتست:

از کنترل‌ ضایعات‌ پوستی‌ و التهاب‌ مفصلی‌
بی‌حرکت‌ کردن‌ مفاصل‌ مبتلا با آتل‌ ممکن‌ است‌ انجام‌ شود.
برای‌ تخفیف‌ درد مفصلی‌ از گرم‌ کردن‌ مفصل‌ استفاده‌ کنید. برای‌ این‌ منظور استفاده‌ از آب‌ داغ‌، جریان‌های‌ گردابی‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، امواج‌ ماوراء صورت‌ یا دیاترمی‌ همگی‌ مؤثرند.
برنامه‌ریزی‌ دوره‌های‌ منظم‌ آفتاب‌ گرفتن‌ در حد متوسط‌ کمک‌ کننده‌ است‌. اگر گرم‌ کردن‌ مفاصل‌ باعث‌ تسکین‌ درد نشد، کمپرس‌ سرد را امتحان‌ کنید.
اشعه‌ درمانی‌
PUVA (تاباندن‌ اشعه ماوراءبنفش‌ پر شدت‌ پس‌ از تجویز داروی‌ پسورانی‌) برای‌ ضایعات‌ پوستی‌ مؤثر است‌.


داروها


برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر آسپیرین ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد.
برای‌ کاهش‌ التهاب‌ مفصلی‌ از داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌، تزریق‌ کورتون به‌ داخل‌ مفاصل‌ مبتلا (گاهی‌) و داروهای‌ سرکوبگر دستگاه‌ ایمنی‌ نظیر متوترکسات‌ ممکن‌ است‌ استفاده‌ شود.


فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

در طی‌ دوره‌ شعله‌وری‌ بیماری‌ استراحت‌ نمایید و پس‌ از آن‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را به‌ تدریج‌ از سر بگیرید. سعی‌ کنید فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ بیرون‌ از خانه‌ در تماس‌ با آفتاب‌ را افزایش‌ دهید.


رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌.


درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده تان دارای‌ علایم‌ آرتریت‌ مرتبط‌ با پسوریازیس‌ باشید.
اگر دچارعلایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.


منبع:
http://www.irteb.com/

__________________
http://i2.tinypic.com/t66ptk.gif

 

+ نوشته شده توسط فهیمه شمسی در دوشنبه یازدهم تیر 1386 و ساعت 21:39 |